Jaś i pszczoły
Wesoły wierszyk o Jasiu, którego ciekawość zaprowadziła zdecydowanie zbyt blisko ula. Krótka przygoda przypomina, że przyrodę warto poznawać, obserwować i podziwiać, ale również szanować przestrzeń zwierząt, które mają tam swój dom i pracę.
Posłuchajcie razem
Włączcie nagranie i poznajcie historię Jasia, którego ciekawość zaprowadziła pod sam ul. To lekki sposób na rozmowę o tym, że pszczoły są niezwykle ważnymi owadami, ale najlepiej poznawać je spokojnie i z odpowiedniej odległości.
Kliknij odtwarzanie i posłuchaj rymowanej przygody Jasia i pracowitych pszczół.
Przeczytaj wierszyk
Czytajcie razem, pobawcie się rytmem i sprawdźcie, czego Jaś nauczył się podczas swojej przygody z pszczołami.
Jaś w ogrodzie bawił się jak król,
Tuż przy płocie, obok uli pszczół.
„Ciekawe, czy w środku mają miodek?” —
Pomyślał psotnik i wsunął tam patyk.
Pszczoły – jak wiemy – pracy nie przerywają,
Lecz kiedy ktoś przeszkadza, ostrzegają!
Jedna wyszła, druga, trzecia z rzędu…
A Jaś już w nogi! — i to z rozpędu!
„Auć!” – krzyknął chłopiec, łapiąc się za ucho.
„To nie zabawa, ich było za dużo!”
Wpadł w objęcia mamy zdyszany,
Z noskiem czerwonym, zaszklonymi oczami.
Mama przytuliła Jasia i mówi cichutko:
„Pszczoły są bardzo ważne, choć żyją krótko”.
Nie drażnij natury – tak uczą nas w szkole,
Szacunek należy się każdej pszczole.
Od tej pory zmienił Jaś swe zachowanie —
Uczył się nazw kwiatów i pszczelich zwyczajów.
I choć czasem kusiło coś zmajstrować,
Wolał z daleka ule obserwować!
Zadanie dla dziecka
Spróbuj jutro wypatrzeć pszczołę albo trzmiela na kwiatku. Popatrz chwilę z daleka i zastanów się: na jakim kwiatku usiadł i dlaczego owady są tak ważne dla przyrody?
Pszczela myśl
Ciekawość jest świetna, ale nie wszystko trzeba dotykać albo sprawdzać z bliska. Czasem najlepszym sposobem poznawania przyrody jest spokojna obserwacja: patrzymy, słuchamy i pozwalamy zwierzętom robić swoje.
Kto szanuje naturę, ten uczy się prawdziwej mądrości.
Wierszyk o ciekawości i szacunku do natury
„Jaś i pszczoły” wykorzystuje zabawną przygodę, żeby pokazać, że ciekawość świata jest czymś wartościowym, ale warto łączyć ją z uważnością. Jaś chce sprawdzić, co znajduje się w ulu, lecz wybiera sposób, który przeszkadza jego mieszkańcom.
Pszczoły nie są „złymi owadami”, które czekają, żeby kogoś użądlić. W wierszyku reagują dlatego, że Jaś narusza przestrzeń ula. Dlatego po lekturze lepiej wzmacniać przekaz: „obserwujmy je spokojnie” niż budować przed nimi strach.
Dobrym miejscem do poznawania pszczół jest kwiat, na którym zbierają pokarm. Dziecko może z dystansu obserwować ich ruch, kolory kwiatów i zastanawiać się, dokąd owad poleci dalej. Uli natomiast nie dotykamy i nie próbujemy zaglądać do środka.
Wierszyk daje też naturalny punkt wyjścia do rozmowy o tym, że nawet bardzo małe zwierzęta mają swoje miejsce i znaczenie w przyrodzie. Szacunek nie musi oznaczać tylko „nie rób”. Może oznaczać również: patrz uważnie, poznawaj, zadawaj pytania i nie przeszkadzaj.
Macie ochotę na dłuższą opowieść?
W Magicznych Czytankach czekają również bajki do słuchania i wspólnego czytania — spokojne, przygodowe, edukacyjne i pełne niezwykłych bohaterów.
