Ciepła opowieść o sroczce Belli, która uwielbiała błyszczące przedmioty i coraz więcej czasu spędzała przy swojej kolekcji. Pewnego deszczowego dnia odkryła jednak, że rzeczy mogą nabrać zupełnie nowej wartości, kiedy z własnej woli wykorzystujemy je, żeby zrobić dla kogoś coś dobrego.
Posłuchajcie razem
Włącz tę historię, kiedy chcecie porozmawiać o przedmiotach, które są dla nas ważne, o przyjaźni i o pomaganiu. Bella odkrywa, że można bardzo lubić swoje rzeczy, a jednocześnie zauważyć moment, w którym samemu chce się wykorzystać je do zrobienia czegoś dobrego.
Przeczytaj bajkę samodzielnie Cała opowieść jest tutaj — rozwiń ją, kiedy macie ochotę wspólnie poczytać.
Sroczka Bella i skarb
Poznajcie Bellę — sroczkę, której gniazdo błyszczało od srebrnych guzików, kolorowych papierków i innych znalezisk. Pewnego dnia jeden z jej skarbów okazał się wart znacznie więcej poza kolekcją niż w niej.
W koronach wysokich drzew mieszkała sroczka Bella.
Była znana w całym lesie, bo kochała wszystko, co błyszczy.
Jej gniazdo wyglądało jak prawdziwy skarbiec – pełne kawałków szkła, srebrnych guzików i błyszczących papierków.
Każdy z jej skarbów był starannie ułożony i lśnił w słońcu.
Każdego dnia Bella przelatywała nad lasem i szukała czegoś nowego do kolekcji.
A gdy inne ptaki śpiewały razem poranne piosenki i kąpały się w źródełku – Bella liczyła swoje świecidełka.
Nie zauważyła nawet, że nikt już jej nie wołał.
– Bella nigdy nie ma czasu… – westchnęła sikorka.
– Kiedy pożyczyłam od niej listek do gniazdka, nawet się nie odezwała – dodał rudzik.
Z czasem ptaki przestały do niej zaglądać.
Jej gniazdo błyszczało jak nigdy, ale Bella była w nim zupełnie sama.
– Przecież ja tylko lubię, gdy coś się mieni… – szeptała do siebie cichutko.
Pewnego dnia niebo pociemniało, a wiatr zaszumiał mocniej niż zwykle.
Nad lasem zebrały się chmury i spadł deszcz.
Gałązki chwiały się lekko, a w dziupli starego dębu mieszkała mała sówka Mimi…
Jej gniazdko zaczęło się chwiać, a gałąź, na której stało, pękała coraz bardziej!
Ptaki próbowały pomóc, ale nie wiedziały jak.
Bella patrzyła na to z daleka, a w jej sercu coś cichutko zadrżało.
Nie poleciała po kolejny guzik.
Poleciała po swoje skarby.
Zabrała wszystko, co miała – błyszczące tasiemki, kawałki folii, srebrny papierek i ukochany guzik.
Z pomocą innych ptaków zbudowała Mimi nowe gniazdko.
Było miękkie, ciepłe i najpiękniej błyszczało w deszczu.
Po burzy Mimi przytuliła się do Belli.
A inne ptaki przyleciały z podziękowaniem – przyniosły jej piórka, kwiatki, kawałki mchu i swoje uśmiechy.
Tego wieczoru Bella zrozumiała coś ważnego: w jej sercu błyszczy teraz skarb, którego nie da się schować.
Zadanie po bajce
Narysuj własną skrzynię skarbów. Włóż do niej rzeczy, które są dla Ciebie ważne, ale także takie skarby, których nie można dotknąć: przyjaźń, pomoc, wspólną zabawę, dobre słowo albo czyjś uśmiech. Zastanów się, który z tych skarbów chciałbyś dziś komuś podarować.
Co warto zapamiętać?
Można bardzo lubić swoje rzeczy i nie ma w tym nic złego. Dzielenie się ma największą wartość wtedy, kiedy wynika z naszej własnej decyzji, a nie z przymusu. Czasem rzecz, którą zachowujemy dla siebie, daje nam radość, a czasem możemy zdecydować, że jeszcze więcej dobra zrobi komuś innemu.
W jej sercu błyszczy teraz skarb, którego nie da się schować.
porozmawiajcie razem Pytania po bajce
Po wysłuchaniu historii możecie porozmawiać o rzeczach, do których jesteśmy przywiązani, o samotności Belli oraz o różnicy między dzieleniem się a oddawaniem czegoś pod przymusem.
- Co najbardziej lubiła zbierać Bella?
- Dlaczego z czasem inne ptaki przestały ją odwiedzać?
- Jak Bella wykorzystała swoje skarby, kiedy Mimi potrzebowała pomocy?
- Czy masz coś, czym lubisz się dzielić, oraz coś, co wolisz zachować tylko dla siebie?
Dlaczego warto wrócić do tej historii?
„Sroczka Bella i skarb” pozwala porozmawiać nie tylko o dzieleniu się, ale również o przywiązaniu do przedmiotów i o relacjach. Bella nie robi niczego złego dlatego, że lubi swoją kolekcję. Problem pojawia się dopiero wtedy, gdy skupienie na niej sprawia, że przestaje zauważać innych i sama zostaje coraz bardziej samotna.
Szczególnie wartościowy jest moment, w którym Bella sama decyduje, że chce użyć swoich skarbów, aby pomóc Mimi. Warto zachować ten element również w rozmowie z dzieckiem: nauka empatii nie wymaga zmuszania do oddawania ulubionych przedmiotów. Dziecko może mieć rzeczy, których nie chce pożyczać, a jednocześnie uczyć się życzliwości, współpracy i dobrowolnego dzielenia się wtedy, kiedy samo jest na to gotowe.
Chcesz poznać więcej bajek?
Wróć do biblioteki Magicznych Czytanek i wybierz kolejną opowieść do słuchania, czytania albo wspólnej rozmowy z dzieckiem.
