Lena i strach przed występem
Lena i strach przed występem
Lena była dziewczynką, która bardzo dużo myślała.
Myślała w dzień. Myślała wieczorem. A najbardziej wtedy, gdy gasło światło.
Myśli pojawiały się jedna po drugiej.
Jakby ustawiały się w kolejce.
I żadna nie chciała odejść!
Tego wieczoru Lena kręciła się w łóżku dłużej niż zwykle. Raz odkrywała kołdrę.
Raz naciągała ją aż pod brodę. Zamykała oczy. I zaraz je otwierała.
Martwiła się, bo następnego dnia w przedszkolu miała odbyć się próba przed występem na święto przedszkola.
Lena miała stanąć przed innymi dziećmi i recytować wiersz.
Znała go. Ćwiczyła z mamą.
Powtarzała go w myślach.
Ale gdy gasło światło, w głowie Leny pojawiały się pytania.
– A jeśli zapomnę zwrotki?
– A jeśli się pomylę?
Myśli nie chciały przestać mówić…
Jedna wołała drugą.
I robiło się ich coraz więcej.
Lena prawie nie spała całą noc.
Rano wszystko było trudniejsze. Oczy piekły. Nogi były ciężkie.
Brzuch ściskał się z niepokoju.
W przedszkolu było głośniej niż zwykle.
Dzieci ćwiczyły piosenki, biegały, śmiały się.
Lena siedziała cicho.
Czuła się zmęczona, smutna i trochę zagubiona.
Każda minuta ciągnęła się bardzo długo.
Po powrocie z przedszkola mama od razu zauważyła, że coś jest nie tak.
Usiadła obok Leny.
– Widzę, że dziś było ciężko w przedszkolu – powiedziała spokojnie.
I wtedy Lena opowiedziała o wszystkim.
O strachu.
O zmęczeniu.
O myślach, które nie dawały spać.
– Boję się jutra – wyszeptała.
Boję się, że zapomnę wiersza…
Mama przytuliła Lenę i powiedziała z troską
– Czasem myśli robią się głośniejsze, kiedy bardzo nam na czymś zależy.
A potem przyniosła mały słoik.
– To będzie słoik na myśli – powiedziała.
– Na te, które nie chcą dać ci spać.
Dała Lenie kartki i kolorowe pisaki.
– Każdą myśl, która Cię martwi, możesz tu narysować albo zapisać. A potem włożymy ją do słoika.
Lena narysowała scenę z przedszkola.
Napisała: „A jeśli zapomnę?”
Włożyła kartkę do słoika , a mama porządnie zakręciła.
– Teraz ta myśl może tu poczekać – powiedziała mama.
– A ty możesz odpocząć
Oddychały razem powoli.
Jakby dmuchały na świeczkę, ale bardzo delikatnie.
Myśli nie zniknęły, ale głowa Leny zrobiła się lżejsza.
Rano, zanim wyszły z domu, Lena spojrzała jeszcze na półkę.
Słoik na myśli stał dokładnie tam, gdzie go postawiła mama.
Myśli były w środku.
Nie w głowie.
Lena uśmiechnęła się do siebie i wyszła do przedszkola.
W przedszkolu sala wyglądała zupełnie inaczej niż zwykle.
Była pięknie udekorowana.
Kolorowe ozdoby, światła i krzesła ustawione w rzędach sprawiały, że przypominała prawdziwą scenę.
Dzieci ustawiały się w kolejce. Niektóre poprawiały ubrania, inne szeptały coś do siebie.
Na krzesłach usiedli zaproszeni goście i rodzice.
– Teraz zapraszamy Lenę – powiedziała pani.
Lena wyszła na środek. Serce biło jej szybciej.
Wzięła spokojny wdech i zaczęła recytować.
Pierwsza zwrotka. Potem druga. Raz na chwilę się zawahała, ale mówiła dalej.
Kiedy skończyła, rozległy się brawa.
Na widowni Lena zauważyła mamę.
Pomachała do niej i przesłała małe serduszko złożone z dłoni.
Wróciła na swoje miejsce. W środku było już inaczej niż rano. Spokojniej.
Wracając do domu, mama spojrzała na Lenę.
– Jak było? – zapytała.
– Bałam się – powiedziała Lena.
Mama uśmiechnęła się i przytuliła Lenę.
– Właśnie tak wygląda odwaga – powiedziała.
Przed snem Lena spojrzała na słoik stojący na półce.
– Myśli mogą tam poczekać – powiedziała cicho.
I zrozumiała, że ten dzień był naprawdę ważny.
A jeśli kiedyś przed snem poczujesz, że w Twojej głowie robi się za głośno,
bo następnego dnia czeka Cię coś ważnego… pomyśl o Lenie i jej sposobie
na zbyt wiele myśli.
Myśli mogą poczekać. A Ty musisz odpocząć, żeby jutro, krok po kroku, zrobić to, co przed Tobą.
🌟 Morał bajki
Strach nie znika od razu.
Ale kiedy podzielisz się nim z kimś bliskim i posłuchasz mądrych słów,
staje się lżejszy i pomaga zrobić kolejny krok.
🧡 Zadanie dla dziecka
Przygotuj własny słoik lub pudełko na myśli. Przed snem zapisz lub narysuj jedną najbardziej męczącą myśl i schowaj ją do słoika lub zamknij w pudełku, porzadnie zakręć i powiedz: „Zajmę się tym jutro.”
💬 Cytat z bajk
„Nie każda myśl musi nam towarzyszyć do snu„.
„Lena i strach przed występem” to bajka terapeutyczna, która pomaga dzieciom oswoić lęk przed wystąpieniem publicznym, strach przed pomyłką oraz napięcie pojawiające się jeszcze przed ważnym wydarzeniem.
Historia Leny pokazuje, że stres często zaczyna się w myślach — wieczorem, gdy gasną światła, a głowa nie chce się wyciszyć. Bajka w prosty i spokojny sposób uczy dzieci, że nie każda myśl musi zostać zabrana do snu i że z trudnymi emocjami można sobie poradzić krok po kroku, bez presji.
To opowieść skierowana do dzieci, ale także do rodziców i nauczycieli, którzy chcą lepiej zrozumieć, co przeżywa dziecko przed występem, próbą lub inną stresującą sytuacją.
Bajka wspiera:
- budowanie poczucia bezpieczeństwa i spokoju.
- dzieci bojące się występów i oceniania,
- dzieci przeżywające silny stres i napięcie,
- wieczorne rozmowy o emocjach,