Zuzia Marzycielka

Zuzia Marzycielka

Zuzia buja w chmurach — mówią dzieci w klasie,
Gdy ktoś coś liczy — ona wzrokiem w lesie.
Widzi tam smoka, co z mgły się wynurza,
I statek kosmiczny… na środku podwórza!

Na lekcji rysunku maluje galaktyki,
Słońca z uśmiechem i deszczowe patyki.
Zamiast pisać: „Ala ma kota” —
Wymyśla przygody… lisa-robota!

— „Zuzia, uwaga!” — pani głos się niesie,
Lecz Zuzia już biega po zielonym lesie.
Zamknie zeszyt, mrugnie do wróbelka —
Bo to przecież… Zuzia Marzycielka!

Czasem się śmieją, że ma głowę w chmurach,
Ale w jej snach żadna bajka nie jest ponura.
Wszystkie historie o gwiazdach i trawie,
Dla tych, co wciąż marzą… i wierzą w zabawę!

Więc jeśli i Ty marzysz – nie chowaj głowy w piasek,
Bo z marzeń się rodzi… najpiękniejszy obrazek!